11 september 2012

Verkeerswisselaar

De sabbatical heeft me goed gedaan, maar bracht ook andere inzichten met zich mee. En dat resulteerde dan weer in de geboorte van een nieuwe blog.

Het heeft geen zin om nog langer rond de hete brij heen te dansen.  Vanaf heden gaat Handikri(bbels) over in (non)Sense Magazine.




Bent u vertrouwd (geweest) met deze pagina, dan u zich niet al te erg ontheemd mogen voelen.  U krijgt dus:


  • een online magazine 
  • iets "meer gebald" en wat "luchtiger" dan u doorgaans van mij gewoon bent
  • met iets meer aandacht voor mijn andere (blog)projecten
  • en ook een grotere aandacht voor wat u bezoeker/lezer van mijn blogs zoal bezighoudt
U bent van harte welkom!

21 mei 2012

Prangertjes van Karin

Wie ben je?
Wat zoek je?
Wat heb je gevonden?
Waar blijf je?
Waar ga je heen?


Vijf simpele vraagjes. Ze werden me gesteld door Karin. Of beter: de levensvragen, zoals Karin ze ook wel noemt, riepen me toe en smeekten door mij te worden beantwoord! Voor mijn gevoel groeide de daaruit voortvloeiende gastblog uit tot één van mijn meest openhartige blogs ooit. Eén van de fijnste om te schrijven trouwens ook.

Karin is met haar 5 prangende levensvragen niet aan 'r proefstuk toe als het erom gaat tientallen bloggers inspiratie aan te reiken en resoluut in de digitale pen te doen kruipen. Zo is ze onder meer de bedenker/bezieler van de #WOT en de #PHOT.

Ziehier dus mijn antwoord op de prangende vragen. Zoals je wellicht al kon vermoeden, ben ik niet de enige die voor deze gelegenheid enkele antwoorden zocht. Kijk rustig hoe anderen met de levensvragen aan de slag gingen. Het levert vaak leuke, verrassende en ontroerende inzichten op.

Zelf aan de slag gaan met de levensvragen kan nog altijd. Karin zelf droomt van 100 getuigenissen. Ben jij nr. 67, 68, 69 70,...?


Postscriptum

Er zal zich, beste lezer, een wat bizar gevoel van mij meester maken wanneer ik straks op "publiceren" zal klikken. Deze blogpost is de (voorlopig) laatste publicatie die hier verschijnt.  Sharp Ben last voor deze pagina een sabbatical in.

En hoewel het geen zin heeft me op een datum vast pinnen, staat nu al vast dat ik hier zal terugkeren om de draad weer op te nemen waar ik 'm vandaag neerleg. Overigens houd ik er rekening mee dat die sabbatical precies even lang duurt als een spreekwoordelijke commercial break. Want schrijven en delen, dat is mijn lange leven en niets is zo verslavend als de interactie met een publiek. Ik heb het gewoon nodig. Ook dat staat als een paal boven water.

Dit is wat ik in de komende tijd ga doen. In willekeurige volgorde:
  • Meer tijd uittrekken om te lezen en te reageren bij collega-bloggers (iets waar ik de laatste tijd vanwege tijdsgebrek veel te weinig aan toekwam).
  • De inspiratietank opnieuw bijvullen.
  • (Een boek) lezen.
  • Extra tijd besteden aan andere (blog)projecten.
  • Dingen doen waarvoor je niet per se een computer nodig hebt.
Als je op zoek bent naar fijn leesvoer dan kan ik je het werk van collega's aanbevelen.

Het ga je goed en tot eerder vroeg dan laat!

18 mei 2012

Nieuwe bezems...

De voorbije week speelde regelmatig een Frans Chanson door mijn hoofd. Het liedje van Gerard Lenorman dateert uit een periode waarin ik wanhopig in het reine probeerde te komen met de haat-liefde verhouding met de taal van Molière. In het reine ben ik overigens nooit gekomen, maar dat terzijde.

Sarko gaat...

Hij is er niet in geslaagd zich te laten herverkiezen. Of we zulks erg zouden moeten vinden. Ik weet het niet. Feit is dat ik 'm toch een beetje zal missen, die kleine Napoleon met zijn motoriek als die van een pop in handen van een volleerd poppenspeler. Die zin voor grotesk drama, het had wel iets. Maar wat koop je daarmee, als je een land moet besturen met krap 65 miljoen inwoners te midden van een Europese systeemcrisis?

De afscheidnemende president van Frankrijk heeft veel te danken aan zijn huwelijk met Carla Bruni (stiekem vraag ik me nog altijd af wat de vrouw in godsnaam bezielde, maar soit). Het gaf zijn presidentschap een snuifje royalty. Brood en spelen voor het volk. Net genoeg om de enkele blunders uit het begin van zijn ambtstermijn met de mantel der liefde te laten bedekken.
Hoe dan ook, Sarkozy kan nu in alle rust aan zijn memoires beginnen schrijven en tussen de bedrijven door de halve wereld afreizen om, in ruil voor een belachelijk grote zak euros, lezingen te gaan geven. Bij nader inzien: in zijn plaats zou ik er alvast voor kiezen me te laten betalen in dollars...

Monsieur Normal komt...

Wat weten we over de nieuwe bewoner van het Elysée? Donders weinig als u het mij vraagt. Ok, het is een socialist, hij beweegt wat normaler en zijn vriendin - dus de facto presidentsvrouw - oogt een pak minder ravissant dan haar voorgangster, maar verder?

François Hollande heeft zijn eerste beleidsdaad al achter de rug. Hij benoemde zijn vriend en vertrouweling Jean-Marc Ayrault als zijn eerste minister. Over de nieuwe premier zegt het Franse persagentschap afp: "Er bestaat niemand die minder blingbling is dan Jean-Marc Ayrault." Ayrault gaf een een vorig leven Duitse les en staat naar het schijnt bekend om zijn goede contacten met Duitsland. Maar of dat voldoende zal zijn om samen met de gehavende Merkel de euro uit de stront te trekken?

Enfin, we hebben dus te maken met een serieuze stijlbreuk bij onze Zuiderburen. Beleidsdaden zoals Lenorman die voor ogen had zullen voor deze tandem allicht wat te hoog gegrepen zijn. Jammer!


 

Doch, niet getreurd! Want wat lees ik in populaire Vlaamse krant?


"Nu manlief Nicolas Sarkozy niet langer president van Frankrijk is, wil Carla Bruni haar zangcarrière herlanceren. Dit najaar brengt ze een nieuw album uit."

Kijk, daar wordt een mens pas echt blij van:

14 mei 2012

Google Drive: wat het is en hoe het werkt

Google komt nog maar eens met een nieuw stukje cloud computing op de proppen: Google Drive.

Wat is het?

Met deze nieuwe toepassing krijg je een eigen online opslagruimte, een virtuele harde schijf als het ware. Een bijkomende plek waar je je dierbare bestanden kwijt kan. Het is dus Google's antwoord op de Dropbox en de Skydrive. 

Wat is het voordeel?

Naast het feit dat je extra opslagcapaciteit tot je beschikking hebt, is het grote voordeel dat je - zoals met alle cloud computing toepassingen overal waar je toegang hebt tot het internet, ook toegang hebt tot je bestanden.

Google Drive installeert ook een programmaatje op desktop/laptop dat in principe niet veel meer omvat dan een extra map of schijf (met de naam Google Drive) die op je bureaublad wordt geplaatst. Deze map kan je indelen en bewerken met Windows verkenner, net zoals je dat zou doen met iedere andere map/schijf.

Wanneer je beslist om Google Drive te gaan proberen/gebruiken zet Google Drive alle bestanden aangemaakt in Google Docs onmiddellijk en ongevraagd over naar Google Drive. Een slimme/doortrapte zet! Op die manier zet de zoekmachinegigant je er maximaal toe aan om hun nieuwste troetelkind ook daadwerkelijk te gaan gebruiken...



Eens Google Drive geïnstalleerd sleep je alle bestanden naar deze map. Eens verbinding gemaakt met je Google-account (gmail) wordt je "plaatselijke" Google Drive volautomatisch gesynchroniseerd met je online opslagruimte en vice versa. Je hebt dus steeds overal de laatst bijgewerkte versie tot je beschikking. Handig! Vervolgens kan je die bestanden en documenten ook gaan delen (eventueel ook via je smartphone) met je vrienden, collega's enz.



Wat heb je nodig?

Niet bijster veel eigenlijk: een pc met (snelle) internetverbinding en een Google-account.

Wat moet dat kosten?

De eerste 5 GB aan opslagruimte krijg je gratis tot je beschikking. For a few dollars more (a month) kan je meer opslagruimte krijgen.

Ok, ik wil met Google Drive aan de slag

Dat kan! Klik hier.

Goed om weten...

Het synchroniseren van grote hoeveelheden gegevens kan behoorlijk wat tijd in beslag nemen. Het maakt je pc bovendien ook een stuk trager. Je kan het synchroniseren echter op elk moment onderbreken. Google Drive vervolgt zijn werk van zodra er weer is ingelogd.






11 mei 2012

Randgeloof

"Ik ben wat men noemt een 'randgelovige': dat betekent dat ik eigenlijk niet geloof in de essentie - met name dat er een hiernamaals is en dat wij bestemd zijn - maar dat ik heel moeilijk afscheid kan nemen van de rijkdom aan sociale normen die het geloof met zich meebrengt. 
Wij gaan nog naar de kerk (naar de gezinsviering) omdat ik het heel goed vind dat de grote verhalen van onze beschaving daar aan mijn kinderen worden verteld, en zij daar sociale normen leren die ik heel waardevol vind. 
Maar de essentie van het geloof - het axioma: 'Als het materiële licht hier uitgaat gaat er dan een ander licht aan?' Ik kan mij er als rationalist niet van overtuigen dat dat waar is..."

Bart De Wever in het TV-programma Reyers laat op vrijdag 4 mei 2012